یکی دوستان یک فلش یکبار بهم یادگاری داد

سی و دو گیگ، بنفش

اچ پی

قبلش یک سفید خیلی قشنگ داده بود، ماشنمو بردم تعمیرگاه، پسره برقکاره دزدید از تو ماشینم. 

اینو بعدش بهم داد

می دونید ،فکر می کنم من که هیچوقت هیچی به کسی ندادم، اگه از یاد ملت برم، خیلی جای گلایه نداره! نشونی ای نذاشتم  از خودم! چرا باید یادشون باشه به من؟! آدم برای هر چیزی گویا باید خرج کنه. انتظاری از کسی نباید داشته باشه آدم. مراسم یادبود هم که واسه کسی می گیرند، اگه پولی ارثی از خودش نذاشته باشه، باور کنید که نمی گیریند! اقلا یک بچه باید گذاشته باشه! می بینید! دقیقا هرچی بذاری را، یک بخش کوچکی را ازش بهت بر می گردونند! این فلش هم اون زمان شاید پول یک ربع سکه بود! الان یکی دو میلیون تومن...

 

فکر کنم می دونه کیو می گم. دستت درد نکنه رفیق :*