.

از شرایط سخت کاری اش میگه،

تحمل مشقت ها، بی عدالتی ها، فشار ناشی از همکارهای نابلد و سهمیه ای و پارتی دار...

می گه اینکه استقلال مالی نداشته باشم، حکم مرگ منه، باید دستم تو جیب خودم باشه...

و من یادم میفته که ماها، پسرها،

ذکور،

یک گاهی که دستمون تا آرنج توی جیبمونه،

اون تو،

شاید از سوراخی که ته جیبه، شاید از روی آستری،

کیرمونو دست گرفته ایم!!!

می خوام بگم هر حرکتی در هر زمان و شرایطی به خودی خود ارزش نیست! 

باید دید دستاوردش چیه! ببین چی تو  دستته بعد از انجام لجوجانه بعضی کارها !

...

چتونه؟ تعجب داره ؟!

برید به اعمال خودتون فکر کنید...