.

از این رفیق پرتغالیمون می خوام که فرم ماضی فعل tobe  را برام بنویسه

فکر می کنه

فکر می کنه

فکر می کنه

سرچ می کنه

با رفیقش مشورت میکنه 

تهش، از رو نت، فرم ماضی فعل را برام  رو نویسی می کنه !

می گم چیه راجع به گذشته حرف نمی زنید مگه ؟ همونو می خوام !

فکر کن! 

یعنی یکجایی یک قومی هست که فقط در حال زیست می کنه و راجع به آینده حرف می زنه آیا ؟!!

نکته البته این نبود. این فکر من بود مدتی که اینها داشتند شور می کردند با هم. موضوع اینه که اینها ضمیر "شما" را ، مخاطب جمع، فقط برای پادشاه به کار می برده اند، گویا.

voces majesty

شاه که تو نهم دی به توطئه آمریکا و خیانت دربار و خریّت مرمان و حیله عالمان سر به نیست میشه، 

هممممممممممممممه چیزش تقبیح می شه حتی این ضمیر اشاره، از زبان و از ادبیات حذف می شه! انگار که انگل است! انگار که بقیه یک کارهای دیگه می کنند و یک جورهای دیگه می زیند،

که البته می کنند و می زیند

بهرحال، این سردرگمی پیش میاد که حالا می خوان با اشخاص مقابل صحبت کنند، ازشون می پرسند فامیلیشون چیه ؟!! شغلشون چیه! شون! نه تون!!

نمی تونند بپرسند فامیلتون چیه !

با ضمیر سوم شخص مخاطب حیّ حاضر را خطاب می کنند بعد یک خر تو خری خلاصه، اینجور بگم براتون. چون مخاطب مفرد هم از قدیمها بی ادبی بوده که به کسی بگن تو! به اونم باید می گفته اند شما!

هوفففففففففففففففففففففف! 

یعنی ها، نه فقط ارزونترین مملکت را داریم تو دنیا، که شیوا ترین زبان را هم داریم تو دنیا! ما با این کون گشادمون اگه قرار بود پرتغالی حرف بزنیم، لال می شدیم بی شک!