خب، 

از ساختمان تماس گرفته اند که 200 هزار تومن بده.

حرفی هم ندارم. 200 هزار تومن واسه هفت ماه که تو ساختمان نبوده ام، عددی نیست. قبول دارم. منتهی،

بامبول چاق کردم!

بحث اینه که من الان می دم، اینها بجای اینکه خرج نگهداری ساختمان کنند خرج خودشون می کنند! آب و برقشونو رد می کنند باهاش! پس فردا که ایزوگام پشت بام نیاز به تعمیر داشت دستشون خالی است، می گن نداریم! ترجیح دادم صبر کنم وقتی محل هزینه کرد مشخص شد، بهشون پول بدم! بدونم پولمو به فلان جای ساختمان چسبوندند!!!

خدا منو ببخشه اما، من می دونم تو امور ساختمان، کسی که خوش حساب است، جور بقیه را می کشه! نمی خوام جور کش باشم!

و صد البته اینم بگم که هیچکدوم به روشون نمیارن که 48 ماه، ماهیانه 200 هزار تومن، از ساختمان طلب کارم! کارمزدم!

لذا فکر نکنید کم گذاشتم براشون. اما،

تا بتونم دیر میدم!

همچین آدم رذلی ام من.