یک بزرگواری یک سوالی کرد، یحتمل برای بعضی سایه نشینان مطرح باشه
پرسید مست هم می کنی شراب می خوری؟
عرض کنم حضورتون که نه بابا. مست کردن لابد مستلزم اینه که خیلی بخوری. من یک ذررررررره، در حد دو سانت ارتفاع ته یک لیوان خوردم. شاید بعضی ها بگن یک شات. درسته یکم سرم گیج رفت ولی، لذّتی که فکر کنید مست شدم، نه.
بعد در خصوص مزه اش باید بگم بسیار شبیه بود به طعم یک آب میوه انگار. حس کنی یک آب میوه واقعا درست، نه اسانس، یک نوشیدنی خوب و قابل اطمینان داری می خوری. همین.
نمی دونم حکم درست ماجرا و نهی از خوردن شراب چیه به لحاظ دین. اینکه اگه مست نکنی عیب نداره، در واقع میزانش بسته به ظرفیت هر شخص است، یا کلّا می گن نجس است و نباید خورد. نمی دونم.
مهم هم نیست بدونم راستش! چیزی که آخوند بخواد بگه، معلومه یک سرش دروغ است یک سرش نقشه و طمع! خوب کاری کردم خوردم، مسوولیتش هم کاااااااااامل پای خودم.
جمع کنیم دکّون را دیگه واسه امشب بس است
عزّت مزید
