روزبه استغفاری، ربّنای شجریان را با کمانچه نواخته است.

وقتی گوش می کنی می بینی دلیل مخالفت آخوند با موسیقی، نظام مند بودن و قانون پذیری و زیبایی موسیقی است که در تمام موارد در تعارض با حرفهای چرند منبری است که نه نظم و نسقی داره نه حساب کتاب یا عقبه درستی. یک واقعه کربلا بوده بعنوان شاخ وقایع، هر یکی یک مدلی روایتش می کنه، نمونه بارزش تعارض حضرت آقا با حسن کلیدی که یکی می گه شب قبل  عاشورا امام رفت پای میز مذاکره که بابا ولم کنید اشتباه کردم، یکی دیگه می گه نه! امام با سبک جلیلی رفت که علی رغم موضع ضعف و محاصره و الخ، طرفشو نصیحت کنه! این سلایق متضاد مبتنی بر منافع در موسیقی نیست و زیر و بم یک نوا همانطور از حنجره استاد بر میاد که بر تنه چوب ساز می شینه و اهل موسیقی ایام خود را نه درحجره ها به آموختن اصول بستن زبان و خرد ملت، که به آموختن به صدا در کردن جماد گذرانده اند و از حق نگذریم هر دوی اینها معجزه است اما نمی تواند هم دعوت به لالمانی ارزش باشد و هم تلاش در راه ایجاد صدا!

قطعا یکی اگر مثبت است دیگری منفی است.