استاد اسبق امید و انگیزه را در من میکشت

بلاتکلیف بود با خودش و هر روز موضوع تحقیقمو عوض میکرد.

بجای اینکه برای سه سال برنامه ریزی کنه، بعد از یکسال و نیم، برنامه چهارساله برام تنظیم کرد!! تازه با موضوع خیلی کلی که یقین دارم بیست سال تحقیق لازم داشت...

کامنتهای اشتباهشو نمیپذیرفت! هدف را گم کرده بود و مدام ازم میخواست مرخصی تحصیلی بگیرم برم زبانمو تکمیل کنم اول!!!

برش نداشت و من از صندلی زیر پام تا کامپوترم و حتی محل نشستنمو تو اتاقمون با صبر و با جنگیدن، خودم درست کردم!! 

مرد احمق نمیتونست بفهمه نمره، ابزار ساده تشویق و دلگرم کردن یک دانشجو است و هیچ خرجی برای هیچکس، و هیچ نفعی برای هیچکش نداره. از نظر اون 15 یعنی نمره خییییییلی عالی!! درحالی که مینیمم نمره من این هست الان!

اگر کارمون به داوری میرسید تو این مورد هم بی ابروش میکردم. درخواست دادم، خیلی سعی کردم گزارشمو یکی داوری کنه، نشد.