صبح، یک قرص نون پختم. یا خیلی توی فر موند یا اینکه فراموش کردم بعد از اتمام پخت فوری بذارمش لای پارچه، یک چیزی شد عین تخته سه لّا!
حیف بود.
بازم خمیر کردم! از رو نباید رفت!
تو کل پروسه دست نمی کنم تو مواد. پارسالها یک شیشه آبجو را اساسی شستم و عین گوشکوب، با ته اون خمیر را قاطی می کنم و ورز می دم. موقع پختن هم نون حجیم است دیگه، نیاز به پهن کردن و دست زدن نداره خلاصه منتهی، خب بد می شه! تخته می شه نامرد!
از صبح دارم فکر میکنم باید عین اون رفیقمون تو حبشه، نون را توی تابه درست می کردم. یادم نیست اسم نونشون را ولی کلا اینجوری بود که نون را پهن می کردند و بجای اینکه بچسوبنند توی تنور، یا بندازند روی تاوه، عین نون فتیر که لرهای محترم می پزند، اینها می انداختند توی یک ماهی تابه داغ. فوری نونه شکم می آورد و زیر و روش از هم سوا می شد بعد اون سمتش می کرد ولی در مجموع یک چیز سفید بیخودی حاصل میشد! لپ گلی نمی شد نونش. من حالا دو تا مشکل دارم با این ماجرا. اول اینکه اون تاوه را ندارم و نگرانم اگه تابه تفلن را استفاده کنم احتمالا خیلی کار بهداشتی ای نباشه، دوم اینکه از اول می دونم نون لپ گلی و قشنگی در نخواهد اومد. مگه اینکه از قبل فر را گرم کنم و نون را بذارم جلوی المنتهای داغ فر! تست می کنم. فردا! مجدد خمیر درست کردم، اساسی که تخمیر بشه، فردا می تونم تست کنم باز
