romã
یکی از انارهامو خوردم،
دانه مشکی پر آب! زنده می کرد مرده را به والله!
جاتون تهی بود به قرآن.
+ نوشته شده در سه شنبه ششم آبان ۱۳۹۹ ساعت 15:22 توسط آرش
|
.
مه فشاند نور و سگ عوعو کند، هر کسی بر خلقت خود خو کند.
بانگ گردشهای چرخ است این که خلق
می سرایندش به تنبور و به حلق
می سرایندش به تنبور و به حلق
نوشتههای پیشین
- آبان ۱۴۰۲
- اسفند ۱۴۰۱
- بهمن ۱۴۰۱
- دی ۱۴۰۱
- آذر ۱۴۰۱
- مهر ۱۴۰۱
- شهریور ۱۴۰۱
- مرداد ۱۴۰۱
- تیر ۱۴۰۱
- خرداد ۱۴۰۱
- بهمن ۱۴۰۰
- مهر ۱۴۰۰
- شهریور ۱۴۰۰
- مرداد ۱۴۰۰
- تیر ۱۴۰۰
- خرداد ۱۴۰۰
- اردیبهشت ۱۴۰۰
- فروردین ۱۴۰۰
- اسفند ۱۳۹۹
- بهمن ۱۳۹۹
- دی ۱۳۹۹
- آذر ۱۳۹۹
- آبان ۱۳۹۹
- مهر ۱۳۹۹
- شهریور ۱۳۹۹
- مرداد ۱۳۹۹
- تیر ۱۳۹۹
- خرداد ۱۳۹۹
- اردیبهشت ۱۳۹۹
- فروردین ۱۳۹۹
- اسفند ۱۳۹۸
- بهمن ۱۳۹۸
- دی ۱۳۹۸
- آذر ۱۳۹۸
- آبان ۱۳۹۸
- مهر ۱۳۹۸
- آرشيو
آرشیو موضوعی
