می دونید،
بعضی از ما،
و چه بسا خیلی هامون، شاید،
یک کسانی را داریم که وقتی یک کلیپ قشنگ تو واتس آپ یا تلگرام می رسه بهمون، هنوز خودمون تا تهش نشنیده و لذّتشو نبرده ایم، فورواردش می کنیم برای یکی دیگه...
اون یکی دیگه ها...
کیا اینجوری اند؟
اون یکی دیگه ها حواسشون هست به شما،
یا اینکه دائم نیستند،
وقتی هم که هستند یا عین سیاهچاله بی واکنش اند،
یا اونها هم یکی دیگه هایی برای خودشون دارند آیا ...
آیا...
پریروز یک کوکوی ساندویچی آموختم، بگم براتون. تا حالا اینقدر غذای بی خاصیت درست نکرده بودم!
سیب زمینی را آب پز کرد
رنده اش کرد بعد.
پیاز را هم روش رنده کرد
هرچی ادویه داشت اضافه نمود. نمک زردچوقه کاری شاید فلفل ...
فقط یک تخم مرغ به مجموع زد! با وجودیکه حجم سیب و پیازه چند برابر تخم مرغه بود ولی شل شد مایع! آب پیاز هم کمک کرد به شل بودنش
بعد شروع کرد آرد سوخاری و آرد اضافه کرد و ورز داد، جوری که خمیر خودشو گرفت و قابل پهن کردن و سرخ کردن شد
تو روغن، عین شامی، سرخش کرد!
طبعا فقط سیب زمینی بود! منتهی، ادویه ها طعم داده بودند بهش...
همینقدر بی خاصیت!
