پریشب ها با اینترنت، 156 یورو و خرده ای فکر کنم، جابجا کردم که کارت اقامتم تمدید بشه. بعد از دو روز گمونم، بالاخره رفت و نشست به حساب و پروسه راه افتاد.
دغدغه ای بود برای خودش. بخاطر کرونا نوبت ها ریخت به هم و به من یکبار نوبت ماه بعد را دادند و بعدش که کنسل کردم، چون باید می رفتم یک شهر دیگه، نوبت شش ماه بعد دادند. بد نبود، از این نظر که حدود ده ماه عملا بی اینکه هزینه ای بابت کارت بدم اینجا بودم و قانونی هم حساب می شد منتهی، اجازه خروج از کشور نداشتم و اگه می رفتم امکان برگشت نداشتم و بعلاوه اگه مریض می شدم هیچ درمانگاه دولتی ای با بیمه همگانی اینها بهم خدمات نمی داد و اگه پلیس می گرفتم باید می رفتم زندان تا استعلام بگیرند و خلاصه مشکلات یک افغانی در ایران!
حالا این پروسه اینترنتی شده و رفت که شروع بشه، تا ببینم چی ازش در میاد. در حال حاضر هیچ مدرک معتبر شناسایی ندارم جز کارت دانشگاه! پاسپورت و شناسنامه ام را که پست کردم لیسبون، کارت اقامتم که تازه اقدام کردم. کلا رو هوا ام!
درست می شه ولی. صرفا گفتم بدونید اینکه تو مملکت خودتونید از این نگرانی ها ندارید لااقل.
کیف کنید.
