یک آهنگ لری گذاشته ام...
اصالت تو این کلام است،
تو این موسیقی است.
(بد نوشته ام باقی را ، نخونید. فحش است)
کسکشی به اسم بهاره رهنما، در حد شعور خودش گاله اش را باز می کنه و از بدبختی های ما اینه که همچین عنی تریبون داره و دوربین داره و مخاطب و مشتری داره. کلا، خواننده و بازیگر جماعت و اصولا هر کسی دیگه که تریبون دستشه، باید که مقید باشه از رو بخونه. وقتی ول می کنی دهنه را، نه که عقلها بالغ نشده، از دهان می رینند! باور کنید این درباره همه میکروفون دارها مصداق داره. فی البداهه، بشر یک کار بیشتر نمی کنه! باید از رو بکنه! اصلا اینکه در قرآن هم دو جا سفارش شده از رو باید بکنند، تنه به همین هم می زنه! همه چیز از رو باید باشه! که فکر بشه قبلش! سنجه بشه! وگرنه می شه اونی که نباید...
جماعت تریبون دار، اگه یک کار فی البداهه بخوان بکنند، فقط لخت شدن است! اونم بخاطر اینکه برای زیبا شدن اندامشون یا مدتها باشگاه رفته اند یا حداقل زحمتش را رو دوش طراحان مد گذاشته اند و وقتی لخت یا نیمه لخت بشن، چیز چندان بدی از توش شاید در نیاد هرچند، بشکه گهی به اسم بهاره رهنما، همون بهتر که لخت هم نشه! لختشم تهوع آوره این لجن.
