به آبجی می گم تا یک مدت نامشخص نریم خونه به نظرم!
می گه چرا؟
می گم در تازه ترین اقدام پیشگیرانه، گویا جی پی اس بازی را دارند تمرین می کنند که کوه را فرودگاه نشون بده و فرودگاه را کوه!
فکر می کنند اینجوری، طیّاره دشمن را می زنند تو کوه!
منتهی نمی گن این کوهنوردهای نگون بخت بی اطلاع، با جی پی اس اشتباه، قراره چطوری برگردند خونه.
یا برای طیاره سال قبل گفتند صد و چند درجه خطا داشت. صد و چند درجه! واحد نظامی که اولین درسش پیدا کردن شمال و جنوب خودشه؟!
خلط راست و دروغ سیاست کثیفی است که آرامش را از چشم همه خواهد گرفت، حتی خودشون. می گید نه، نگاه کنید حالا.
خلاصه ماجرا اینه که جی پی اس بازی، بی توجه به کاربران مختلفی مثل هواپیماها یا کوهنورد ها یا سایر ارگانهای نظامی، اگه تا الان دو قلم فاجعه آفریده باشه، منتظر قلم سومش باید بود، همینجور بره تا برسه به سی و سوم و بلکه بیشتر...
