.

من قوی تر از آنی به نظر می رسیدم که نگرانم شوند،
و مغرور تر از آنی که مراقبم باشند ...
و هیچکس نفهمید که چقدر دلم میخواست گاهی خودم را پشتِ اقتدار کسی پنهان کنم و ضعیف ترینِ کسی باشم و پناهنده ی ناگزیرِ آغوشی ...
که کسی نگرانم باشد و دلی برای بیقراری ام، بلرزد .
آدمی گاهی چه محتاج می شود به واژه ای، حرفی، نگاهی ...
به صدای لرزانی که از انحنای حنجره و از هیاهوی قلب عاشقی، با اضطراب، بیرون بریزد و بگوید ؛ نگرانت بودم جانِ دلم، خوبی ؟!
آدمی چه بی اندازه محتاج می شود گاهی ...

#نرگس_صرافیان_طوفان‌