دیشب تتمه شیشه شرابی که باز کرده بودیم را هم حلال کردم. روش نوشته بود شراب شیراز. سال 2019.

گفتم براتون، بد خواب بودم، یک بند انگشت شراب قرمز که می خورم قبل خواب، راحت می خوابم. به لحاظ پزشکی هم گویا برای قلب خوبه، همون مقدار کم، همون موقع از شب.

امروز به آبجی می گم داریم دیگه؟ نشونم  می ده. درصد الکل همه پایین است. یک شراب ایتالیایی 2020 برداشتم گذاشتم رو اپن، به سلامتی کاندید برنده، امشب باز کنیم!

جاتون خیلی خالی.

برای دوستانی که نخورده اند بگم که گویا باید خییییییلی شراب خورد تا آدم را بگیره و اون حس سرمستی و از خود بی خودی و لذت را بده. این قدری که ما می خوریم برای دواست و هیچ لذتی نداره. راستش من هیچوقت جرات نکرده ام زیاد بخورم. یکی از دلایلش اینه که کسی نیست بعدش که از خود بی خودم، مراقبم باشه. بعلاوه، معلوم نیست بعدش که کنترل از ذهنم برداشته شد چی به زبون بیارم و خدا نکرده به کی چه فحشی بدم لذا، کم خورده ام و در مقادیر کم، هییییییچ لذتی نداره.

بوی خوبی هم اصلا نداره.

مزه خوبی هم نداره.

کلا یک چیز مزخرفی است شراب، در مقادیر کم!

در مقادیر زیاد، اگه تجربه کردم، خدمتتون می گم. 

ولی بعنوان دوا که عرض کردم باعث خوب خفتن بشه، بسیار عالی کار می کنه! بسیار عالی!

امروز بحث غذا خوردن بود، به آبجی می گم تو ماشاالله جوونی، ورزش هم می ری، کار هم می کنی، باید بخوری اما من چی؟ یک بیکار شراب خوار!

خخخخخخخخ

واقعا من باید آخوند می شدم. ستم کردم به دین پوزش می طلبم.