تولدی در خارج!
رفتیم ناهار، وال نات، یا همچین اسمی.
از کله پاچه تا انواع قیمه و قرمه و کباب بود. کله پاچه پرسی 30 پوند، چلو کباب معمول و متداول 11 پوند، نمی دونم سلطانی و میکس و باقی قرتی بازی ها بین این دو میزان، عموما پونزده شونزده پوند.
خوشمزه بود. رستوران ایرانی ای با کیفیت و طعم خوب. دوست داشتم.
همینکه بیرون بود و باران کم ورجه وورجه می رد، خوب بود. سمیرا لباس خریده بود کادو، ما هم که کارت هدیه دادیم. مریم شور زندگی اش بالاست. دوست دارم. همون وسط رستوران کادو های سمیرا را باز کرد و کلی مسخره بازی در کرد. نمیدونم اگه لباس زیر هم بود این کار را می کرد یا نه. ولی لباس زیر نبود. رو بود!
بعدش رفتیم از لیدل کیک تولد گرفتیم. اندازه یک بشقاب، سه و نیم پوند. خوشمزه هم بود.
تخمه سیاه کیلویی هفت یورو.
رفتیم خونه سمیرا اینها برای چایی. تخمه و چایی و آهنگ تولد و کیک و تهش پاسور!
ماها بلد نبودیم. نه من نه آبجی. برام توضیح دادند و یکم فهمیدم چی به کجاست ولی بعیده خوشم بیاد حفظ کنم چه کارتی راکی بازی کرده و ...
برگشتنه، تو صندوق پست، نامه داشتم. حس می کنی زنده ای، وقتی نامه میاد برات...
تو شبکه بهداشت اینجا ثبت شد اسمم و از الان معلومه برای مرضهای محتمل، کجا باید برم...
بوی خمیر داغ میاد تو خونه. نون بازم پف نکرده است! مشکل از کجاست پس؟! نیم ساعت دیگه می پزه. پنج ساعته گذاشتم...