صبح زووووووود، آبجی رفت خرید. می گه دانشجوها اومده اند عصر که می شه فروشگاهها خالی است. راست می گه. قشنگ جارو می کنند ته دکون را.
از دیروز می گفت می خواد بره خرید، فکر کردم شاید بخواد اقلام زنانه بخره و من اگه نباشم راحت تر است. دیگه بهش گفتم بیام باهات، دیدم گفت اگه دوست داری بیا ولی لازمت ندارم! منم نشستم به چایی خوردن و تلویزیون دیدن، که تنهایی بره.
تلویزیون ایران را نمی دونم ولی اینجا، از هرچی فکر کنی برنامه هایی می سازند که واقعا جذاب است. صبح، رفته بودند یک باغبون را دنبال می کردند. برنامه مستمری هست و خدایی باغبونه هم اولا این کاره است، از فرم دستهاش و مدلی که لای خاک و گل وول می خوره پیداست، هم اینکه مطلع است. قشنگ هر گل، و بلکه هر علف هرزی که برمی داره را می دونه که باید چطور کجا بکاره و چکارش کنه و چقدر منتظرش بشه و الخ. همه را خیلی راحت توضیح می ده و خب تصاویر هم همه گل و دار و درخت، واقعا آدم کیف می کنه از اینکه یک برنامه تلویزیون می تونه اینهمه خوشآیند باشه.
نه فقط این. گفتم مثلا المپیک بود، هر ورزشکاری مدال میآورد فوری اینها دوربین به کول می ریختند خونه فک و فامیل طرف، با ننه و بابا و بچه محل و هم باشگاهی و دوست دختر و بچه و سگ طرف مصاحبه می کردند و به طبع انرژی مثبتی از افراد غیرآماتور و کم هزینه جمع می شد و خیلی طبیعی پخش می شد تو جامعه...
بازم بود، یادم بیفته براتون می گم...
دیروز، بالای یک خونه ای، پرچم هفت رنگ آویزون کرده بودند. پرچم هم جنس بازها! تصور کن. من نمی تونم درکشون کنم منتهی، لابد کلی تحلیل پشتشون هست! دختری که تو اطراف نگاه می کنه و مثل یک مرد زیبایی را در یک زن دیگه می بینه، بیش از بقیه! خب این گناهش چیه؟ اینکه سلیقه اش با ما مردها که خودمونو عقل کل می دونیم یکی شده که باید جایزه داشته باشه که! حالا چون یک هلو از سر سفره بر می داره و کمتر به ما می رسه دلخوریم؟!!
یا یک مرد، وقتی کون یک مرد دیگه می ذاره! به نظرم سالم تر از اینه که بری یک زن بگیری، بعد مدام پیله کنی که کون زنه بذاری!!! اقلا اینجوری می گن بابا جاشو نداشت، از امکانات موجود بهره برده. سلامت روانی و منطقی ماجرا بیشتره انگار.
نه؟
به ما چه.
صبح ساعت نه یک عالمه بچه مدرسه از ساختمان بیرون می ره. دختربچه ها خیلی باحال اند. پسرها اغلب کش کش می رن ولی دختربچه ها، کلنی های انرژی اند نامردها! با اون دامن چی و ساپورتی که می پوشند...
