از الان روز شمار میتونید بکنید، که من برم دیگه سر کار و زندگی خودم.

هفته بعد این موقع، تو فرودگاهم، جاتون تهی.

ذوق ندارم به رفتن! انگار دارم میرم بیگاری! همینم هست دیگه، هر رووووووز خوابگاه-دانشگاه! 

مثل کسی ام که میره کویت کارگری!

اگه مرزهای علم را جابجا نکنم، انتطارم از خودم برآورده نشده است.